DIE TÜDELBAND KLÖNSCHNACKT

Nu is dat so wiet: Wi hebbt en egen Kolumne! In dat Magazin "Hamburger Klönschnack" schrievt wi över dit un dat. Dorto gifft dat denn jümmers ok kotte Videoclips, wo wi Wöör op Platt verklaart. Wi klönschnackt över den Haven, uns Stadt un ehr Lüüd.  


AN DE ECK STEIHT'N JUNG...

Wi hebbt uns Band nöömt na en Hamborger Klassiker. De inoffizelle Hymne vun uns Stadt, kann een woll seggen: "An de Eck steiht'n Jung mit'n Tüddelband". Un disset Couplet, dat hebbt eenst de Gebröder Wolf schreven. In de Niestadt steiht siet twee Johren sogor en Denkmal "Der Jung mit dem Tüdelband". Nau dor harr Ludwig Wolf leevt, bit dat he 1955 doodbleven weer. Sien Broder James weer vun de Nazis in't KZ Theresienstadt umbröcht worrn.

Faken hebbt wi dat Leed nu al sülvst speelt un würklich överall hebbt de Lüüd geern mitsungen. As wi in Johnny Cash sien Footstappen Kunzerten in'n Knast Santa Fu speelt hebbt… Ji köönt gor nich glöven, wo schöön de Ogen vun de swore Jungs funkeln un glimmern köönt. En lüttje Grienen löppt över de Gesichter, as se mit uns anstimmen doot: "Klaun, klaun, Äppel wüllt wi klaun..."

Vele Geschichten hebbt wi al beleevt mit disset Leed, man een Saak mööt wi noch seggen. An dat Enn, dor heet dat ja "Ein jeder aber kann das nicht, denn er muss aus Hamburg sein." Ach, Kinners... Dat is doch schietegal, wo een vun wegkümmt: Hamburg, Tor zur Welt!